Brabants Talent
7 januari t/m 25 maart
Fotografie Mouvement Perpetuel Esther Tielemans: Peter Cox
Work in progress: Annemarie Lips
Drie Brabantse vrouwelijke talenten werkten aan de 'kunstenaarsbar' in de nieuwe expositieruimte van de Krabbedans. Vanuit verschillende gedachtewerelden en disciplines verbeeldden Angela de Weijer, Femke Dekkers en Heike Wahner hun reactie op het kunstwerk Mouvement Perpetuel van Esther Tielemans.
Mouvement Perpetuel completeert samen met haar maakster Esther Tielemans het vrouwelijk kwartet van de expositie Brabants Talent in de Krabbedans. Was het een confrontatie van kleur, vorm en geluid? Een rivaliserende interactie? Of een harmonieus vrouwelijk samenspel?
Met:
Femke Dekkers
Heike Wahner
Angela de Weijer
Het werk Mouvement Perpetuel van Esther Tielemans is in bruikleen van Museum van Bommel van Dam in Venlo>>>
Mouvement Perpetuel - Esther Tielemans
(2010, Acrylverf/epoxy op paneel)
De expositie vindt plaats in de nieuwe locatie van de Krabbedans in de Witte Dame, de ruimte op de begane grond op de hoek van de Emmasingel/ Clausplein.
De tentoonstelling is de tweede in een tweejaarlijkse reeks, waarmee de Krabbedans bijdraagt aan het versterken van de nominatie Brabant Culturele Hoofdstad van Europa 2018.
Brabantse talenten:
Femke Dekkers reconstrueert gebeurtenissen. Interpretaties van momenten zet ze om in een geënsceneerd en kunstmatig beeld, vastgelegd met een analoge camera. Femke Dekkers ( Rijsbergen, 1980) behaalde in 2011 de bachelor fine arts aan AKVI St. Joost in Den Bosch. In 2011 won zij de Lucasprijs, de prijs jaarlijks uitgereikt door de gemeente Den Bosch aan de beste eindexamenstudent van AKVI St. Joost.
Een puzzel van losse panelen, in een wankelmoedig evenwicht tegen en in elkaar geplaatst. Zo bouwt kunstenares Heike Wahner haar grote, kleurrijke ruimtelijke werken op. Heike Wahner (Oberhausen, 1974) behaalde in 2010 de bachelor fine art aan AKVISt. Joost in Den Bosch.
In het werk van mediakunstenaar Angela de Weijer komen audio, video en beeld samen. Angela de Weijer (1987) behaalde in 2011 de Master Kunst en Educatie aan de Academie voor Beeldende Vorming Tilburg. In datzelfde jaar ontving ze de Jacques de Leeuw Prijs, de prijs voor de meest getalenteerde student van Fontys Hogeschool voor de Kunsten.
Esther Tielemans (Helmond, 1976) volgde respectievelijk de Akademie voor kunst en vormgeving in ’s-Hertogenbosch en de Rijksacademie van beeldende kunsten in Amsterdam. In 2005 werd zij bekroond met de ‘Prix de Rome’, de oudste prijs voor jonge, talentvolle kunstenaars en architecten (tot 35 jaar). Haar ruimtelijke werk bouwt ze op uit kleurrijke panelen in geometrische vormen, hangend aan een wand of vrijstaand in de ruimte. De beschilderde panelen reflecteren door de aangebrachte epoxylaag het licht, waardoor ze refereren aan de ‘glitter en glamour’ van de populaire cultuur.
Angela de Weijer: ‘Het technische aspect van werken met geluid en nieuwe media is verrassend genoeg een erg vrouwelijk ding. Het solderen van benodigde tools, en het bewerken van geluid en beeld voelt meer als een heerlijk gerecht bereiden dan als iets wat meer voorbehouden zou zijn aan mannelijke collega's. Zelf de skills en expertise bezitten die nodig zijn om mijn werk te maken geven me daarbij een extra krachtig gevoel.
Heike Wahner noemt haar werk vrouwelijk noch mannelijk, maar eerder androgyn of ‘unisex’. Haar werk gaat over overgangstoestanden, over hoe het een het ander wordt. ‘Mijn werk is man nog vrouw. Het is een man die een vrouw gaat worden. Of een vrouw die een man gaat worden. Er is niks vrouwelijks aan mijn werk, het is sterk uitgesproken en groot werk dat een sterk mannelijk gevoel geeft. Androgyn is ook de term die Angela de Weijer aan het kunstwerk van Esther Tielemans geeft.
Angela de Weijer: ‘Het donkere deel van Mouvement Perpetuel balanceert beide polariteiten. Ook beide kanten bezitten eigenschappen die voorkomen bij beide geslachten. Ze zijn gekoppeld aan emotie en dus onderling uit te wisselen.’ Femke Dekkers: ‘Het werk raakt me vooral vanwege kleur, vorm en directheid/helderheid. Een werk wat meteen duidelijk is, zonder dat je er ook maar iets van begrijpt.
Om te duiden wat een kunstwerk vrouwelijk maakt, citeert Femke Dekkers graag de filosofie van kunstenaar Jasper van Aarle van Mars: De grondtoon van het vrouwelijke spraakgeluid mag dan wel dubbel zo hoog liggen als die van de man, de woorden betekenen vanuit beide monden nog altijd hetzelfde. Een stukje appel in Adams keel brengt daarin geen verschil, hooguit in kleur. Maar wat jullie werk in mijn ogen zo kenmerkt is het gebruik van die mannelijke strot. Het mannelijk gestalte neemt meer ruimte in, is met zijn hoeken prominenter aanwezig. Jullie schuwen dit postuur en zijn brute karaktertrekken niet, maar gebruiken ze als geraamte om het op eigen kracht - zonder feministische voorwendselen - beeldend in te lijven. Jullie omhullen het, uit onschuld ofwel uit verleiding - daar zullen wij mannen nooit achter komen - met de charme die de vrouw van nature zo aantrekkelijk maakt’, aldus Van Aarle van Mars.
Drie vrouwelijke talenten in 1 ruimte: confrontatie of harmonieus samenspel?
Heike Wahner: ‘In de samenwerking met Femke en Angela ben ik niet perse op zoek naar conflict of harmonie. We werken met het idee dat er andere dingen uitkomen. Nieuwe vergezichten en mooi werk. Conflict ontstaat er wat mij betreft alleen als het samenwerken het ‘gesammt werk’ niet beter maakt maar slechter. Harmonie ontstaat alleen als het ons individuele werk verder heeft gebracht. Femke Dekkers schuwt conflict niet: ‘Een conflict zal uiteindelijk, denk ik, interessantere werken op leveren. Ik hou er wel van als er dingen wringen.’
Vanaf zaterdag 7 januari 2012 zijn de kunstenaars aan het werk in de Krabbedans. Vanaf deze dag is de Krabbedans open voor publiek.
