Fan van de Krabbedans
Column door Micky Otterspoor
Micky Otterspoor volgde de workshop 'Aan de slag met tekenkunst' in de Krabbedans.
Op het webmagazine Hallo040 schreef zij de volgende column:
Ma 11 April
Krabbedans
Ik ben een fan van de Krabbedans.
En omdat ik van licht en ruimte houd, is de nieuwe opstelling van onze kunstuitleen zelfs nog meer naar mijn zin dan de oude. Toen ik er laatst binnenstapte voor een workshop portrettekenen, werd ik meteen vrolijk. We waren met een stuk of zeven, waarvan twee mannen, leraar Frank niet meegerekend. Er was koffie en boterkoek, en aan de punt van de tafel zat het model, een Duitse vrouw met donkere ogen onder een grappig rood hoedje.
Een aantal van ons had nog nooit een potlood vastgehouden, dus het beloofde interessant te worden. Voor ik het wist, stond ik als een echte kunstenares achter mijn ezel het model na te tekenen. De uitkomst was grappig: zeven verschillende interpretaties van hetzelfde beeld. Iemand had fragiele lijnen getekend, een ander was woest expressief bezig geweest, één van de tekeningen had zelfs iets `Rembrandtesks’, vond ik, waarop de leraar reageerde met: `Ja, het gaat hier vlug!’
Daarna moesten we door goed observeren lijnen en vlakken ontdekken in het gezicht. In mijn portret ontstond daardoor een rechthoekige schaduw onder de neus, die ik schielijk wegpoetste toen ik me realiseerde dat het model een Duitse was. Vervolgens gingen we werken vanuit de kubistische benadering, waarbij je het hoofd als een gebouw moet beschouwen, met inspringende en uitstekende delen (even vreesde ik nooit meer normaal naar mijn geliefde te kunnen kijken).
Tot slot mochten we het model naar eigen inzicht vrij natekenen. Tarááá: één der cursisten had zich ontpopt als de nieuwe Picasso! Ik niet. Tussen alle modernistische portretten met diepte in, hing één volkomen ondiepe `Koningin Beatrix’ met hoed. Die was dus van mij. `Charmant’, vond de leraar. Ik besloot het als compliment te zien, en voelde een zekere trots toen ik met de tekeningen onder mijn arm naar het station liep, terug naar mijn geliefde. Die gelukkig helemáál niet leek op een gebouw
Tekst door Micky Otterspoor
www.hallo040.nl
